العلامة المجلسي ( مترجم : محمدجواد نجفى )
10
بحار الأنوار ( زندگانى حضرت امام حسين ع ) ( فارسي )
شما را سيراب ننمايد ! چه بد مردمى هستيد . يك نفر از آن گروه در جواب برير گفت : اى شخص ! ما نميدانيم تو چه ميگوئى ؟ برير گفت سپاس مخصوص آن خدائى است كه در بين شما بصيرت مرا زياد كرد ، بار خدايا ! من از رفتار اين گروه بسوى تو بيزارى ميجويم . پروردگارا ! شر اين قوم تبه كار را دامنگير خودشان بفرما تا تو را در حالى ملاقات كنند كه بر ايشان غضبناك باشى . پس از اين گفتگوها آنان برير را تير باران نمودند و او به عقب بازگشت نمود . سپس امام حسين عليه السلام جلو آمد تا در مقابل آن لشكر از خدا بىخبر قرار گرفت . يك نظر به صفهاى آنان كه گويا : سيل بود انداخت . يك نگاه هم به ابن سعد كه در ميان رجال كوفه ايستاده بود كرد و فرمود : سپاس مخصوص آن خدائى است كه دنيا را دار فنا و زوال قرار داد و اهل آن را بعد از هر لحظه يك حالى داد . كسى فريب مىخورد كه دنيا او را فريب دهد . شقى كسى است كه دنيا او را دچار امتحان نمايد . مبادا اين دنيا شما را فريفته نمايد زيرا اين دنيا اميد كسى را كه به آن دلبستگى داشته باشد قطع مىكند و طمع هر كسى را كه به آن طمع كند نابود مينمايد . من شما را اين طور مىبينم : براى امرى اجتماع كردهايد كه خدا را براى آن بغضب آوردهايد و خدا نظر رحمت خود را از شما برگردانيده است و نقمت و عذاب خود را براى شما حلال كرده است ، شما را از رحمت خود دور نموده . خداى ما خوب پروردگارى است ، ولى شما بد مردمى هستيد . زيرا ( به گمان خود ) اقرار بطاعت كرديد و به حضرت محمّد صلّى اللَّه عليه و آله و سلّم ايمان آورديد ، سپس پشت بذريه و عترت پيامبر خود نموديد و ميخواهيد آنان را شهيد نمائيد . حقا كه شيطان بر شما مسلط شده و شما را از ياد خداى بزرگ برده است . شما و اين ارادهاى كه داريد نابود شويد ! إِنَّا لِلَّه وَ إِنَّا إِلَيْه راجِعُون . اينان همان مردمى هستند كه پس از ايمان